Er zijn plekken die eruitzien alsof ze speciaal voor een film zijn gecreëerd. Witte huizen die aflopen naar de zee, groene heuvels bedekt met dennenbomen, kleine bootjes die dobberen in de haven en baaien met water in een intense turquoise kleur. Skiathos is precies zo’n plek. Het is een van de mooiste eilanden van Griekenland en betovert niet alleen met zijn natuurlijke landschap, maar ook met de sfeer van een Griekse zomer.
Het eiland was te zien in de film “Mamma Mia!”. Toen het verhaal van Sophie, Donna en drie potentiële vaders in 2008 in de bioscopen verscheen, zagen miljoenen kijkers het idyllische Griekenland. Zon, blauwe zee, de muziek van ABBA, witte huizen en groene heuvels creëerden het beeld van een vakantieparadijs waar je meteen naartoe wilde. Het eiland in de film heette Kalokairi, hoewel het op geen enkele kaart voorkomt. Het was een fictieve locatie die speciaal voor het verhaal was bedacht, maar de landschappen waren de echte Griekse eilanden. Skiathos komt in de film voor als een van de plaatsen waar de personages langskomen, en de haven werd een onderdeel van het verhaal. Tegenwoordig kun je Skiathos bezoeken in de voetsporen van “Mamma Mia!”, maar het wordt al snel duidelijk dat de film eigenlijk slechts het begin van het verhaal is. Skiathos heeft veel meer te bieden dan een paar filmbeelden.
De veerboot nadert langzaam de haven. In de verte zijn groene heuvels, witte huizen en bootjes te zien die op het kalme water dobberen. Hoe dichter je bij de kust komt, hoe duidelijker de stad Skiathos wordt – helder, uitgestrekt rond een baai en aflopend naar de zee. Deze eerste indruk vat perfect het karakter van het hele eiland samen. Skiathos bruist van het leven. Overdag trekt het bezoekers aan met zijn stranden en turquoise baaien, terwijl het ’s avonds tot leven komt met zijn tavernes, restaurants en cafés in de haven. Het is een van de populairste eilanden, maar het heeft veel van de sfeer van een traditioneel Grieks eiland behouden. Op slechts een paar straten van de bruisende kustlijn bevind je je in een doolhof van smalle straatjes, verscholen tussen witgekalkte huizen, kleine kerkjes en verborgen binnenplaatsen. Het tempo wordt hier rustiger en de drukte van de haven maakt langzaam plaats voor het dagelijkse ritme van het eilandleven.
