Nantes: van industriestad tot kleurrijke vakantiebestemming

Een klein uur nadat de TGV het station van Bussel-Zuid heeft verlaten, zijn we al in ‘la douce France’. De drukte van Brussel maakt plaats voor kleurrijke velden. Met eenzame, door bomen omringde boerderijen, landhuizen en kastelen. De koeien zoeken de schaduw op onder de appelbomen. We zijn onderweg naar Nantes, de stad aan de zuidrand van Bretagne, waar de rivieren Erdre en Sèvre uitmonden in de Loire. Dankzij die ligging werd Nantes, tijdens haar hoogdagen, de belangrijkste industrie- en havenstad van Frankrijk. Het is ook de geboorteplaats van Jules Verne en van het LU-koekje.

Tegenwoordig is Nantes een levendige metropool met een bruisende cultuur. De afgelopen 20 jaar transformeerde Nantes van een grijze industriestad naar een groene metropool. Met succes. In 2013 was het de eerste Franse stad die zich groenste stad van Europa mocht noemen. In welke andere stad vind je immers meer dan 100 parken en tuinen?

Skateboardkunstjes

We verblijven in l’Hôtel de France Océania, in de Graslin-wijk, een iconische plek. Het hotel is ondergebracht in de voormalige woning van Jean-Joseph Louis Graslin (1728-1790). De man was verantwoordelijk voor de ontwikkeling en het uitzicht van de wijk die zijn naam draagt. Op ‘la place Graslin’, het plein voor het hotel, is het gezellig druk. Ondanks het late uur zitten alle terrassen vol en verzamelt de jeugd op de trappen van de opera, onder de acht Korinthische zuilen, om er hun skateboardkunstjes te tonen. Morgen staat er een flinke wandeling op de planning. We vinden een eenzaam tafeltje op het plein en kiezen voor een lichte maaltijd voor we de binnenkant van huize Graslin opzoeken.  

Brand in de kathedraal

Onze ochtendwandeling door de stad op zaterdag 18 juli begint in mineur. De kathedraal van Nantes brandt. Excuseer? We verwerken het nieuws van onze gids. Een brand in de 15e-eeuwse kathedraal van Sint-Pieter en Sint-Paulus? In de gotische trots van Nantes? In 1972 werd de kathedraal ook al zwaar beschadigd door een brand. Wanneer we de Place Graslin opstappen, bevestigt de brandgeur het nieuws van de dag. Een bezoek zal dus niet haalbaar zijn…

We gaan La Cigale binnen, een brasserie die ondergebracht is in een geklasseerd monument. In het art nouveau interieur staat sinds 1895 de tijd stil. We volgen de groene lijn, ‘la ligne verte’. De 15 kilometer lange groene route verbindt alle bezienswaardigheden van Nantes.

Snoep & chocolade

Het winkelcentrum La Passage Pommeraye ademt de sfeer van de 19e-eeuw. De galerij herbergt stijlvolle winkels op drie verdiepingen en is het tweelingbroertje van de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen in hartje Brussel. Nostalgie viert hoogtij in de passage. De beeldengalerijen houden toezicht op de bezoekers. De drie etages genieten van natuurlijk licht dankzij de glazen dakpanelen.  We vervolgen onze wandeling naar beneden en gaan, net buiten de winkelgalerij, op zoek naar de oudste snoepwinkel van Nantes, de confiserie Georges Gautier Debotte. Het aanbod aan chocolade en ambachtelijke pralines is indrukwekkend. Hier koop je ook de typische ‘berlingots’, de driehoekige snoepjes in allerlei kleuren en smaken. De snoepjes zijn onlosmakelijk verbonden met de aanvoer van suiker via de haven van Nantes.

Het oerwoud van Nantes

De gedrukte groene lijn op de straten van Nantes blijft onze wegwijzer. Op het Bouffayplein staat een opvallend bronzen beeld, de ‘éloge du pas de côtè’. De man in kostuum staat met slechts één voet op de sokkel. Het beeld is een eerbetoon aan de stad, aan haar toewijding, haar lef en de nauwe relatie met cultuur. Het is een ode aan een de stad Nantes waar, bij wijze van spreken, achter elk hoekje kunst zit verstopt. In de ‘Passage Bouchaud’ geeft een houten trap toegang tot de ‘Jungle Intérieure’, de stadsjungle van Evor. In een kleine binnenplaats van een privédoorgang stelt de kunstenaar sinds 1994 zijn passie voor planten tentoon. Intussen is de hangende tuin een bezienswaardigheid waar de kunstenaar elke dag zelf zorg voor draagt.

Ode aan het LU-koekje

Aan de rechteroever van de Loire pronkt het kasteel van de hertogen van Bretagne. Van de 13e tot de 16e eeuw was dit de thuisbasis van de hertogen van Bretagne. Intussen is in het imposante kasteel het historisch museum van Nantes gevestigd. Het mooi gerestaureerde gebouw vertelt in de ruime kamers niet alleen het verhaal van de hertogen van Bretagne. Een van de kamers is voorbehouden voor de donkerste bladzijde uit de geschiedenis van de stad, toen Nantes de belangrijkste haven was voor de slavenhandel vanuit Afrika. Tot januari 2021 kan je hier ook nog terecht voor de expo over het overbekende LU-koekje. Het voormalige fabrieksgebouw, van bakker Jean-Romain Lefèvre en zijn echtgenote Pauline-Isabelle Utile staat op wandelafstand. Het echtpaar schreef in 1886 geschiedenis in Nantes en ver daarbuiten met hun ‘petit beurre’. Na een overname in de jaren ’70 werd de fabriek gesloten. Twintig jaar later werden de fabrieksgebouwen omgevormd tot een cultuurcentrum. In de omgedoopte ‘Lieu Unique’ vind je sindsdien een bar, een restaurant, een cultureel centrum met concertzaal en een hammam. De toren in de vorm van een suikertaart houdt de herinnering van de vervlogen jaren in leven.

Slavenhandel

De stad Nantes wil de geschiedenis niet verbloemen. In de 18e eeuw was Nantes immers dé haven die bekend stond voor de slavenhandel. Vanuit de haven brachten boten Westerse producten naar Afrika, in ruil voor zwarte slaven. Die werden doorverkocht aan (suiker)plantages in de Caraïben. Zo was Nantes tot in 1848 verantwoordelijk voor bijna de helft van de Franse slavenhandel. Die geschiedenis wordt herdacht met de ‘Mémorial de l’abolition de l’esclavage’, een monument aan de Quai de la Fosse. Aan de oevers van de Loire vertellen 2000 gegraveerde glasplaten op indrukwekkende wijze de geschiedenis van de slavenhandel in Nantes. 

Het zingende gebouw

Intussen zijn we de brug ‘Passerelle Schoelcher’ overgestoken naar het justitiepaleis en het hipste stadsdeel van de stad: ‘l’île de Nantes’. We passeren een opvallend kunstwerk. Of is het een gebouw? Het is beiden. L’Abscence is een sculptuur, een bar en een visie. Het vormeloze, blauwe gebouw staat recht tegenover de Nationale School voor Architectuur (het ENSA Nantes). Een strakke, duidelijke vorm ontbreekt. Het is, volgens de kunstenaar, niet aan hem maar aan de architectuurstudenten om hun creativiteit aan te scherpen en om vormen en structuren te ontwerpen. Voor liefhebbers van innovatieve, creatieve en opvallende architectuur en kunst is deze buurt de hemel op aarde. Ontdek er de ‘Métre à rubon’, een voortuin met een reusachtige lintmeterconstructie en een gebouw dat bedekt is met ‘zingende’ metalen lamellen. Logisch dat alle kunstafdelingen van de universiteit in deze wijk een onderkomen hebben gevonden. 

Mechanisch speelgoed

De groene lijn brengt ons bij het attractiepark Les Machines de l’île, één van de meest originele attractieparken ter wereld. Hier wordt de fantasie van Jules Verne gecombineerd met de rijke industriële geschiedenis van Nantes. Hier woont hét icoon van de stad Nantes: een grote mechanische olifant. Naast deze kolos kijken is moeilijk. Gezinnen met kinderen zitten klaar op de rug van de twaalf meter hoge houten olifant voor een wandeling in het park. Nieuwsgierige kijkers springen weg als de slurf zijn eerste waterstraal uitspuwt. De olifant en zijn vrienden in de galerij van de machines zijn gemaakt uit materialen die op het voormalige scheepswerven zijn achtergebleven. In de gebouwen van Les machines de l’île doen de kleinere soortgenoten van de olifant hun kunstjes; een mechanische rups met sneltreinambitie, gigantische spinnen en metalen vogels. De kinderen en  vrijwilligers die de machines mee besturen, genieten van het mechanische speelgoed. De carrousel, iets verder op het terrein, toont de fantasie van de vader van de sciencefiction: Jules Verne. De creaturen uit ‘Twintigduizend mijlen onder zee’ draaien toertjes op één van de drie verdiepingen van de draaimolen. Het is plezier voor jong en oud. 

Reuzenlaarzen

Het eiland heeft nog enkele verrassingen in de aanbieding. Grappig om ook volwassenen rond te zien springen op het maanlandschap in de speeltuin, tevens trampoline. De groene lijn loopt onder een imposante gele hijskraan. Samen met een grijs/wit exemplaar behoren ze tot het industriële erfgoed van de stad. Van ver zien we het kunstwerk ‘Les Anneaux de Buren’, een reeks van 18 zilverkleurige ringen van vier meter doorsnee langs de Loire. Vooral ’s nachts zorgen de ringen voor een sfeervol effect als ze afwisselend rood, groen en blauw kleuren. In de schaduw van de ringen ligt het vakantieoord voor de inwoners van Nantes: de ‘Cantine du Voyage’. In de bar/restaurant is het prettig vertoeven. Als in de zomer de temperatuur oploopt, is het zalig om, voorzien van een drankje, één van de ligstoelen in te palmen. De 900m² grote groenten- en fruittuin naast de Cantine voorziet de keuken van het restaurant van dagverse groeten en fruit. Van de tuin naar de keuken. En van de keuken op het bord. Aan de ingang van de tuin staan twee reuzenlaarzen, de ‘invendus – bottes’ behoren tot de permanente kunstcollectie van de stad Nantes.

Groene hoofdstad

We ronden onze pittige wandeling af in de botanische tuin van Nantes, in ‘le Jardin des Plantes’. Nantes is niet voor niets de ‘Green Capital’ van Frankrijk. Met zeven hectare groen, een kinder(speel)tuin en meer dan 10.000 verschillende planten behoort de tuin, recht tegenover het treinstation, tot één van de vier grote botanische tuinen van Frankrijk. Dit jaar heeft de Franse illustrator en ontwerper Jean Julien voor de animatie gezorgd. Grappige figuurtjes als ‘l’arroseur’ (de sproeier), ‘le ratisseur’ (de harker) en ‘la coiffe’ (het kapsel) behoren intussen tot het uitzicht van de tuin. We sluiten de Nantes-expeditie af aan een tafeltje in brasserie ‘Le Cigale’, omringt door Art nouveau aardewerk, spiegels en sculpturen.              

Opgelet! Hebt u plannen voor een bezoek aan Nantes? Informeer u eerst over de COVID-19-regels van het moment en maak er een gezonde uitstap van!

In het weekend van 18 juli dat wij Nantes bezochten, waren mondmaskers niet alleen verplicht in alle openbare gebouwen, in winkels en op het openbaar vervoer, maar ook bij het binnengaan van hotels, cafés en restaurants. De sociale afstand in Nantes (en de rest van Frankrijk) is 1 meter. 

Meer info vind je via deze links:

Nantes

Le passage Pommeraye

Le Château des ducs de Bretagne

Les Machines de l’île

Tafelen in Nantes 

Onze GRANDE reporters stellen volgend(e) hotel(s) voor in deze streek

Grande hotels

GRANDE reporter Gert Van Wichelen
bezocht dit hotel en schreef:
"

Sinds 2001 siert het stijlvolle viersterrenhotel van Radisson Blu het centrum van de Frans-Baskische stad Biarritz. Bovenaan het strand van de Plage de la Côte des Basques bevindt zich het luxueuze hotel. Vanop het dakterras is het uitzicht over de Golf van Biskaje fenomenaal.

..."
GRANDE reporter Gert Van Wichelen
bezocht dit hotel en schreef:
"

Al sinds 1913 is het vijfsterrenhotel 'Le Royal' van de hotelgroep Barrière een prachtig toeristenoord aan de Normandische kust.

..."
"

Straatsburg bezoeken, én genieten van de natuur en de rust!

..."