woensdag 10 maart, 2010 - 18:52

Grande Award

GRANDE Award voor ‘Expeditie Columbus’

In maart peilde GRANDE naar het reisgedrag van de Belg. Zowat 40.000 lezers en surfers namen deel aan GRANDE’s Grote Reisenquête en duidden hun favoriet voor de GRANDE Award aan.

En de winnaar is… Nic Balthazar!
Nic Balthazar valt in de prijzen voor de docureeks ‘Expeditie Columbus’ die voorjaar 2008 in het reisprogramma Vlaanderen Vakantieland werd uitgezonden. In die reeks - een verfilming van het gelijknamige boek van reisauteur Kris Clerckx - trad Balthazar in de voetsporen van ‘s werelds beroemdste ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus.

In het meinummer van GRANDE (nu in de krantenwinkel) vind je een uitgebreid interview met de laureaat, hieronder een fragment.


Nic Balthazar:
“Columbus
een moedige zeevaarder? Eerder een schurk.”

Duidelijker kan een overwinning niet zijn: met 15.663 stemmen wint ‘Expeditie Columbus’ de GRANDE Award 2009. De GRANDE-lezers bekronen zo de tv-reeks en het boek tot beste reisproject van 2008. Wij praatten met Nic Balthazar, het gezicht van de tv-reeks én een reiziger pur sang: “Er is maar één goede richting: de tegenovergestelde van de autocars.”
Interview: Kevin De Vos

Het is allicht de ultieme droom van elke rechtgeaarde reiziger: in de voetsporen treden van Christoffel Columbus, de belangrijkste én meest omstreden reiziger uit de wereldgeschiedenis. Voor reporter, filmregisseur en milieuvoorvechter Nic Balthazar werd die droom werkelijkheid dankzij de reportagereeks ‘Expeditie Columbus’, die in het voorjaar van 2008 in Vlaanderen Vakantieland werd uitgezonden. Als kers op de taart is er nu de GRANDE Award. “Ik vind dit een formidabele overwinning voor het vijfkoppige ploegje dat heel hard aan dit project heeft gewerkt. En dan vooral voor Kris Clerckx, die er met zijn boek de geestelijke vader van is. Dát is pas een echte reiziger!”

Vanwaar kwam het idee om het boek ‘Expeditie Columbus’ in tv-vorm te gieten?
“Op de redactie van Vlaanderen Vakantieland hebben we allemaal de grote Michael Palin als voorbeeld, en we wilden eens iets gelijkaardigs uitproberen. Van meet af aan beseften we de grote draagwijdte van het project, vandaar dat we de reeks ook meteen in het Frans en het Engels gedraaid hebben, met het oog op een verkoop aan het buitenland. Toch hebben we alles met beperkte middelen en in een strak tijdschema gedraaid, wat de voldoening nog groter maakt. Het was echt een kick om dit te maken.”

Wat maakte het draaien van de zesdelige docureeks zo speciaal?
“Een van de bijzonderste aspecten aan deze reeks is dat we de bezochte landen op een verrassende manier hebben leren kennen. Neem nu Italië, onze eerste bestemming. Daar moesten we naar Genua, een stad die maar weinig mensen op hun lijstje hebben staan. Ze is natuurlijk niet de mooiste plek van het land, maar ook daar ontdek je vele typisch Italiaanse charmes.”

Zowel het boek als de tv-reeks doet meer dan het aaneenschakelen van mooie plaatjes. Bewust?
“Het is ontstellend om vast te stellen dat de kennis over de figuur Columbus zo beperkt is. Iedereen stelt zich daar de moedige zeevaarder bij voor, maar wist je dat die man ook veldslagen te land heeft uitgevochten? Veldslagen tegen de lokale bevolking nota bene. Columbus is zonder meer verantwoordelijk voor het begin van de verwoesting van Noord- en Zuid-Amerika. En die verwoesting is dubbel: enerzijds de haast volledige uitroeiing van de indianen en anderzijds de ecologische ramp die Columbus en de zijnen veroorzaakt hebben door de oorspronkelijke vegetatie te veranderen in een Spaanse. En toch, als je door de Caraïben vaart, besef je dat die zowat de laatste restanten van het paradijs vormen. Geloof me, dat zorgt wel eens voor een onwezenlijk gevoel.”

Geef ons eens een geheimtip. Welke bestemming uit de reeks moeten we zeker gezien hebben?
Doe maar Porto Santo. Dit kleine eilandje vlakbij Madeira is dé aanrader voor wie een complete rustvakantie wil beleven. Er vliegen geen chartermaatschappijen naartoe en je moet wat moeite doen om er te geraken. Bovendien valt er op Porto Santo ook niets te zien. Tof is dat!”

Vanwaar komt jouw reismicrobe?
“Ik heb die waarschijnlijk aan mijn vader (voormalige Oost-Vlaamse provinciegouverneur Herman Balthazar, red.) te danken. Die was professor geschiedenis en genoot ervan om op reis eindeloos uit de Michelingids te declameren. Landschappen en steden kwamen daardoor helemaal tot leven. Ik vrees trouwens dat ik nu met mijn eigen kinderen hetzelfde aan het doen ben (lacht). Op mijn twaalfde ben ik dan als kleine uk in een theatergezelschap beland. We trokken op tournee naar onder meer de Verenigde Staten, de Nederlandse Antillen en Duitsland.”

Reporter voor Vlaanderen Vakantieland is voor jou dus een droomjob.
“Mensen vragen me soms wanneer ik eens een serieus programma ga doen (lacht). Maar kijk, het is telkens een ongelooflijk privilege om als reporter in het sociale weefsel van een land te kunnen binnendringen. Daardoor leren we onze bestemmingen veel beter kennen. Neem nu Japan. Als je er enkel op vakantie gaat, krijg je misschien de indruk dat de mensen er steeds ‘ja’ knikken. Maar als je er een reportage draait, besef je snel dat ze de hele tijd ‘neen’ bedoelen.”

Je hebt de vier uithoeken van de wereld al gezien. Kunnen dichtbijbestemmingen je ook bekoren?
“Tuurlijk. De naam ‘Vlaanderen Vakantieland’ klinkt misschien onnozel, maar hij maakt wel duidelijk dat je niet naar Martinique of Birma moet trekken om te reizen. Zelfs in je eigen straat valt er vaak iets moois te ontdekken. Onlangs hadden we voor het programma een reis naar Panama gepland, maar uiteindelijk werd dat een boottocht doorheen het voormalige Oost-Duitsland. Een ongelooflijk fascinerende regio met talloze prachtige meren, iets wat eigenlijk niemand weet. En dan is er natuurlijk nog Berlijn, de meest fantastische citytrip. Elke Berlijner lijkt rond te lopen met het gevoel dat de toekomst nog uitgevonden kan worden.”

Is Nic Balthazar een stadsmens of een natuurmens?
“Ik hou vooral van de afwisseling. Na enkele dagen drukte in Rome is er niets zaligers dan met je Vespa de heuvels rond de stad in te trekken. Maar evengoed wil ik na enkele dagen rust in de Provence de prachtstad Avignon binnenrijden. Liefst nog tijdens het zomerfestival. Je ziet, ik ben heel yin en yang.”

Zijn er dan geen bestemmingen waar je niet van houdt? De Costa del Sol in volle zomer bijvoorbeeld.
“Daar volg ik je wel een beetje. Ik zeg altijd dat er op reis maar één goede richting is: de tegenovergestelde van de autocars. Neem nu Egypte, sowieso een van de meest verbluffende bestemmingen op aarde. Natuurlijk moet je zeker één keer in je leven een klassieke Nijlcruise aandurven, maar vergeet alsjeblieft niet dat er zoveel meer te beleven valt. Sla eens een onbekende straat in, en je zult een warm en gastvrij land ontdekken. Het cliché van het platgetreden pad dat verlaten moet worden, is ongetwijfeld second nature bij elke reiziger die een land écht wil leren kennen. Vlamingen zijn daar doorgaans goed in, hoewel ze nog geklopt worden door de Nederlanders. Wat een verschil met de Britten: ooit waren ze een trotse seafaring nation, maar nu stichten ze op elke vakantieplek eigen kolonies om samen te klitten. Daar probeer ik toch wel van weg te blijven.”

Lees meer in het meinummer van GRANDE, nu in de krantenwinkel.