Reisverhaal door Frank Dezwarte, Weerde
We waren jong en verliefd. Het is november 1990 en mijn vriendin met Indonesische roots en ikzelf wilden al die mooie verhalen over het land wel eens ter plaatse gaan bekijken. Bewust kozen we voor deze rondreis kleinschalige guesthouses.
Na een eerste deugddoende stop in hoofdstad Jakarta reisden we door naar Bandung. Daar bleek ons guesthouse overvol te zitten. Gelukkig kon de gastvrouw ons doorverwijzen naar een Chinees-Indonesische buurvrouw ietsje verderop. Wisten wij toen veel wat voor vreemde dingen er ons te wachten stonden…
Het guesthouse was een negentiende-eeuws koloniaal pand vol plechtige oude meubelen. Een grote binnenplaats vervolledigde het geheel. Van meet af aan vonden we het dreigend overkomen. Toen we onze kamer wilden afsluiten, brak de sleutel meteen in tweeën. Daarop besloten we dan maar om onze bagage voor de deur te plaatsen, je weet maar nooit. En toen brak de hel los… Rond middernacht werd ik wakker in een vreemde trance. Ik hoorde een dans met enkel- en polsbelletjes. Maar het gekke was dat ik niet kon opstaan en de dans heel goed en dichtbij aanvoelde. Dit leek een eeuwigheid te duren! Maar uiteindelijk stopte het even plotseling als het was begonnen. Daarop werd ik totaal versuft wakker en wat bleek? Mijn vriendin had net hetzelfde ervaren. Een vreemd gevoel bekroop ons. Wat was hier in hemelsnaam gebeurd?
Van slapen was geen sprake meer, we wilden dit huis zo snel mogelijk verlaten. Het ontbijt hebben we groen van angst categoriek geweigerd. Een blik op het vuistdikke gastenboek gaf ons gelijk: ik zag dat er al tien jaar niemand meer iets in geschreven had. Bij het afrekenen parelde het angstzweet op mijn voorhoofd. Toch vroeg ik de gastvrouw naar de vreemde gebeurtenissen tijdens de nacht. Ik kreeg geen antwoord. Ook anderen aan wie we dit vertelden, gaven geen of een ontwijkend antwoord. Tot op de dag van vandaag weten we dus niet wat er gebeurd is. De meeste mensen vrezen immers rampspoed als ze over het bovennatuurlijke of over hekserij praten.
Hoe het verder afliep? We hebben een prachtige reis gemaakt in een wondermooi land, maar het mysterie blijft…
