“Sport op vakantie is heel belangrijk voor mij”, zegt Kris Peeters. “Marathons lopen biedt me dan ook een perfecte combinatie van sport en vakantie. Al houd ik het tegenwoordig enkel bij de 20 kilometer van Brussel.”
Kan een minister-president eigenlijk vaak op reis gaan?
Kris Peeters: Niet zo vaak als ik zou willen. Voor het werk zit ik alles samen zo’n vier weken per jaar in het buitenland. In de zomer kies ik resoluut voor mijn gezin en gaan we met zijn allen op reis. Griekenland is een bestemming die ons allemaal ligt. Kos, Kreta… allemaal even mooi.
Word je dan vaak herkend in het buitenland?
Ja, toch wel. Dat levert soms grappige situaties op. Twee jaar geleden zat ik op een strand in Kreta wat te praten met een Engelsman. De man, die natuurlijk geen flauw benul had van wie ik was, vroeg naar mijn beroep. Tja, daar sta je dan, in je zwembroek.
Je laatste reis is naar verluidt niet al te best verlopen, je brak zelfs je hand.
En het was nochtans een heldendaad! We waren gaan varen op de Egeïsche Zee met een gulet, zo’n Turks houten zeilbootje. Toen we een werkelijk prachtige baai zagen, zwommen we erheen, maar dat was buiten een strenge Turkse militair gerekend! Bleek dat we rond het huis van de president aan het zwemmen waren. Ik offerde mij op om terug te zwemmen en de reddingsboot te halen – toch zo’n 500 meter – en bleef toen met drie vingers in het touw van de boot hangen. Gecombineerd met mijn 95 kilo levert dat een gebroken hand op.
Heb je wel vaker ongelukken op vakantie?
Eigenlijk was het al veertig jaar geleden. Toen ik zes was, brak ik aan het Gardameer mijn sleutelbeen. In het Italiaanse ziekenhuis staken ze mij vervolgens van mijn middel tot mijn nek in het gips. Ik hoop dat het nu nog eens veertig jaar duurt voor ik weer naar het ziekenhuis moet.
Wordt een reis grondig voorbereid of ontdek je alles ter plaatse?
De reis wordt wel degelijk grondig voorbereid, heel grondig zelfs. Niet door mezelf, maar door mijn vrouw An. Je kunt geen hotel opnoemen of ze heeft er al over gehoord. Ik stel wel eisen: ik wou bijvoorbeeld graag eens een hotel met een olympisch zwembad, mét lijn op de bodem, al is dat laatste vooral omdat ik af en toe moeite heb met het keren.
Kunnen sporten op reis is belangrijk?
Absoluut. Zwemmen, lopen, fietsen,… alles. Ik heb de marathons van New York en Stockholm gelopen, al heb ik daar nu geen tijd meer voor. De 20 kilometer van Brussel is het hoogst haalbare. Maar ik hou ook van cultuur: Petra in Jordanië heeft veel indruk op mij gemaakt.
Waar ga je nooit meer terug?
Ooit zaten we een week in Tunesië. Rechts van ons waren ze nogal luidruchtig een dak aan het leggen, links van ons hoorden we constant luide muziek. Niet echt ideaal, al lag dat natuurlijk niet aan Tunesië zelf.
Stel dat we je een reis cadeau doen, waar ga je dan naartoe?
Geef maar New York, om mijn zoon een plezier te doen. Daarnaast wil ik ook graag naar Argentinië, om er de Aconcagua te beklimmen. Dat is met 6.962 meter de hoogste berg ter wereld, na de Himalaya.
Als je mag kiezen, met wie mogen we je dan op een onbewoond eiland achterlaten: Yves Leterme of Rudy Demotte?
Doe mij maar geen van beide! (lacht)

Het volledige artikel is verschenen in het oktobernummer van GRANDE.